DE MOLEN
De molen van Ravenstein is een echte blikvanger. Met zijn hoogte van 30 meter is het een van de de hoogste molens van Noord-Brabant. Deze windmolen is een stellingmolen, die dienst deed als korenmolen.
De korenmolen "De Nijverheid"werd in 1857 gebouwd. Het heeft ook een tijd "De Raaf" geheten. Hij verving een oude standerdmolen.
De oudst bekende vermelding van een molen in Ravenstein dateert van 1486; dit document betreft geen vergunning voor de oprichting zodat de molen toen al bestaan moet hebben. In 1540 liep de molen door een blikseminslag zware schade op; de molen ging niet verloren en kon hersteld worden. In 1857 werd de standerdmolen afgebroken en vrijwel zeker aan de Kerkstraat in het nabijgelegen Zeeland weer opgericht.
De molen staat op de plek van het voormalige bastion "Utrecht". Dit bastion vormt de berg, waarop de molen staat.
De molen is opgebouwd uit verschillende verdiepingen (zolders). De Meelzolder is de plek waar het meel na het malen naar toestroomt. Vanuit de meelpijpen vullen de molenaars de meelzakken. Hiert staan ook de weegschalen. Op de Maalzolder bevinden zich de zware molenstenen. De molenaar kan hier de grofheid van het malen regelen. Op de Steenzolder drijft de grote verticale koningsspil via raderen de steenspil aan, die de bovenste molensteen laat draaien. De Luizolder is de plek waar het hijsmechanisme zich bevindt, waarmee de zware zakken graan met behulp van windkracht naar boven worden gehesen. De Kap is van hout en bevindt zich bovenaab. Hier ligt de bovenas met het bovenwiel, die de draaiende beweging van de wieken overbrengt op het binnenwerk.
Opdracht voor de bouw van de molen werd gegeven door Matthias Versterren. Het maalbedrijf werd al in de jaren ’30 van de twintigste eeuw hoofdzakelijk uitgeoefend op de begane grond, eerste zolder en in de aanbouw Na 1930 raakte de molen langzaam in verval. In 1937 bestond het plan om de molen af te breken maar in de zomer van dat jaar werd de molen toch opgeknapt: de kap werd gedekt met rode Icopal, er kwam een nieuwe lange spruit en schoren en er werd een nieuwe voor deze molen gemaakte geklonken staartbalk aangebracht, gefabriceerd door de fa. Pot.
Deze is nog aanwezig. De wieken werden voorzien van stroomlijn naar ontwerp Van Bussel volgens ‘profiel Aalst’.
Molenaar Voet liet de molen in de eerste helft van de twintigste eeuw draaien. De molen en omliggende aanbouw stonden vol met machines en graansilo's. In 1981 draaiden korte tijd de molenaars van de Witt Molen uit Nijmegen de molen in Ravenstein.
In 1967 werd de molen weer prachtig gerestaureerd en werd er weer volop gemalen tot het eind van de jaren 80.
In 1988, na het overlijden van de laatste molenaar, stopte het commerciële malen.
Stichting De Ravensteinse Molen werd opgericht om het monument te redden en te beheren.
In 1995 werd de molen opnieuw gerastaureerd.
Nu is de korenmolen een historische bezienswaardigheid. Hij wordt draaiend gehouden door een groep vrijwillige molenaars
Tegenwoordig wordt in het bakhuisje bij de molen het ambachtelijk gemalen speltmeel verwerkt tot brood en koek. Ook is er in de historisch aanbouw een bierbrouwerij gevestigd: Wilskracht Stadsbrouwerij Ravenstein.
BRONNEN:
o Wikipedia: De Nijverheid (Ravenstein)
o Molens.nl
o Molendatabase
o Heemkundekring Land van Ravenstein.
o Stadsmolen De Nijverheid: Geschiedenis.
Terug naar: Het kasteel van Ravenstein.
Terug naar: De Sint Luciakerk
Terug naar: Mijn geschiedenis van Ravenstein.
Terug naar: Voorouders. Genealogie door Willem den Brok.
Maak jouw eigen website met JouwWeb